| Nieuwsgierig ben ik altijd geweest. Zeker naar mensen en hun beweegredenen, gedachten en dromen. Voor kwalitatief onderzoek op het gebied van duurzame ontwikkeling zet ik me graag in. Uitgangspunt is dat ik eigenlijk niks weet. Met wat ik denk te weten kom ik al een heel eind. En wanneer nodig weet ik in mijn netwerk al snel de juiste mensen te vinden om mij te helpen met mijn blinde vlekken. | Vertrouwen is een onderschat aspect in alles wat we samen doen. Ook in ons werk. Voor mij is het de basis voor ieder proces dat ik begeleid. Of het nu om alleen jou gaat (reflectie), een team of groep (intervisie) of om een volle zaal (dagvoorzitterschap): in de basis willen we verder komen. Zelfrelativering is daarbij een kracht geworden. Het gaat immers niet om mij. Hoe onzeker ik ook ben. Humor helpt. | Na zes maanden werkzaam te zijn geweest bij een organisatie, lang geleden, zei een collega dat ik meer mensen in de organisatie kende dan zij in de zes jaar dat ze er werkt. Het tekent wie ik ben: een netwerker pur sang. In de afgelopen decennia heb ik dan ook een uitgebreid netwerk opgebouwd in de (beleid)wereld van duurzame ontwikkeling. Met een wederkerige insteek gesprekken voeren met mensen. Niet alleen vragen maar ook teruggeven. En verbinden. | “Als je doet wat je altijd deed, krijg je wat je altijd kreeg” (Einstein). Op het gebied van duurzame ontwikkeling wordt ik steeds ongeduldiger: het klimaat wacht niet! Door zaken net wat anders te benaderen luk het ineens wel. Bijvoorbeeld door het probleem groter te maken. En van daaruit weer te concretiseren in beleid en acties.Het leuk eis: daarmee ontwikkel ik mijzelf ook. Keer op keer. |
